Majke Jevrosime 21/5, Beograd

pitu guli

Pitu Guli

(1865, Kruševo (današnja Makedonija) - 1903, Mečkin kamen kod Kruševa je bio revolucionar u otomanskoj Makedoniji, Cincarin. Bio je lokalni vođa organizacije koja se naziva Unutrašnja makedonska revolucionarna organizacija (VMRO). Najveći cincarski junak! Rodjen je u cincarskoj porodici. Ispoljio je nezavisnu i pobunjeničku prirodu rano u zivotu. Gulijeva porodica je bila siromašna, pa se preselila u Sofiju, kada je Pitu Guli imao 17 godina. 1885, Pitu Guli se vratio u Makedoniju, i osnovao pobunjenički odred i pridružio se drugim elementima revolucionarnog pokreta protiv otomanske vlasti u regionu. Pitu Guli Po povratku iz Bugarske, Pitu je osudjen na osam godina zatvora, od kojih je sedam proveo u zatvoru u Trabzonu. 1895, se opet vratio u Kruševo, i postao je član BMORK/TMORO. Od ovog vremena je postao potpuno posvećen revolucionarnim aktivnostima u Makedoniji. 1902, Pitu je ponovo otputovao u Bugarsku, gde se upoznao sa Tomom Davidovim. Po povratku u Makedoniju je ranjen na granici, i morao je da se vrati u Bugarsku. Marta 1903, je kao komandir revolucionarnog odreda prešao bugarsko-makedonsku granicu, i zaputio se u Kruševo. Od aprila do avgusta 1903. je trenirao i pripremao svoje ljudstvo za dolazeci Ilindansko-preobraženjski ustanak. Pitu Guli je ostao zapamćen u Makedoniji i Bugarskoj, po hrabroj borbi kod Mečkinog Kamena, kod Kruševa, tokom Ilindansko-preobraženjskog ustanka. Takodje je slavljen u pesmama širom krajeva u kojima je poznat. Pitu Guli se spominje i u državnoj himni Makedonije .

riga od fere

Riga od Fere -(Rhigas Feraios)

Rođen je u bogatoj cincarskoj porodici u Velestinu u Tesaliji, blizu antičke Fere. Nakon školovanja postao je učitelj u naselju Kisos . Kada je imao dvadeset godina ubio je jednog značajnog Turcina, pa je pobegao na planine Olimp, gde se pridružuje jednoj skupini vojnika pod vodstvom Spire Zere.Kasnije se pridružuje monasima na Atosu. Primio ga je Kosma starešina manastira Vatopeda. Zatim je otišao u Konstantinopolj, gde je bio sekretar fanariota Aleksandra Ipsilantija. U Bukureštu se vratio u školu, naučio je nekoliko jezika i postao je službenik vlaškog kneza Nikolasa Mavrogenasa.

Kada je izbio Prvi rusko-turski rat 1787-1792 bio je zadužen za inspekciju vojske u Krajovi. Tu je postao blizak prijatelj otomanskog oficira Osmana Pazvanoglua.

Upoznao se i sa pobunjeničkim pašom od Vidina, koga je spasao od Mavrogenasove osvete. Čuo je u to doba za Francusku revoluciju, pa je počeo verovati da je nešto slično moguće na Balkanu. Verovao je da je moguće samoopredeljenje pravoslavnog stanovništva unutar Otomanskog carstva. Riga od Fere se sastajao sa grčkim episkopima i pobunjeničkim vodjama tražeci podršku za ustanak. Nakon smrti Mavrogenesa Riga od Fere se vratio u Bukurest i jedno vreme je radio kao prevodilac pri francuskom konzulatu. U to vreme napisao je čuvenu grčku verziju Marseljeze, himne francuskih revolucionara. Ta verzija je poznata preko Bajronovog citiranja "sinovi Grka, ustanite".

Oko 1793. Riga od Fere je otisao u Beč. Cilj mu je bio da trazi od Napoleona pomoć i podršku. U Beču je živelo dosta Grka, pa je tu uređivao grčke novine Efemeris. Napravio je i štampao je mapu Velike Grčke, koja bi obuhvatala i Konstantinopolj. Štampao je pamflete uzimajuci u obzir ideje Francuske Revolucije. Bili su to Deklaracija o pravima čoveka i gradjanina, Novi politički ustav, Stanovnici Rumelije, Mala Azija, Egejska Ostrva i Knezevine Vlaška i Moldavija. Te pamflete je nameravao da deli da bi podstakao opštebalkanski ustanak protiv Otomanskog carstva. Štampao je i mnoge grčke prevode stranih dela. Svoje pesme je sakupio u jednom rukopisu, a štampane su posle njegove smrti 1814.

Započeo je dopisivanje sa Napoleonom. Poslao mu je tabakeru napravljenu od lovorovog korena iz Apolonovog hrama. Nastojao je da vidi slavnog generala u Veneciji. Dok je putovao prema Veneciji izdao ga je jedan grčki trgovac. U Trstu su ga uhapsile austrijske vlasti, koje su bile saveznik Otomanskog carstva, a bile su zabrinute zbog ideja Francuske revolucije. Austrija ga je predala turskom upravniku Beograda. U Beogradu su ga zatočili i mučili. Odmah po hapšenju pokušao je da se ubije.

Od Beograda su ga nameravali poslati da mu sultan u Konstantinopolju odredi kaznu. Medjutim zadavili su njega i pet njegovih saradnika u kuli Nebojša u Beogradu. Bojali su se da ce Rigin prijatelj Osman Pazvanoglu osloboditi Rigu od Fere. Tela su im bacili u Dunav. Rigine poslednje reci su bile: "Ja sam posejao bogato seme. Dolazi čas kada će moja zemlja brati slavno voće".

Riga od Fere je pisao modernim grčkim i svojim pesmama je izazvao revolucionarni žar u Grčkoj.Pisao je o okrutnom turskom sistemu danka u krvi, o sistematskom tlačenju, o zabrani učenja grčke istorije i jezika, o konfiskaciji crkvi i pretvaranju u džamije. Riga je napisao mnogo knjiga i pesama o grčkoj istoriji i postale su jako popularne. Jedna od najčuvenijih je Turio u kojoj je napisao: "Bolje je ziveti jedan sat kao slobodan, nego četrdeset godina biti rob."Riga od Fere je pored ostalog napisao i "Manifestul revolutsionar" i " Proclamatsia revolutsionara" na cincarskom jeziku.

sterija

Jovan Sterija Popović

(1806 - 1856), rodjen je u Vršcu i po ocu Steriji je cincarskog porekla. Prvi i najveći srpski komediograf 19. veka. Bio je takođe dramski pisac, romanopisac i pesnik. Diplomirao je pravo u Slovačkoj. Imao je ključnu i inicijatorsku ulogu u razvoju srpske kluture, ne samo kao pisac, vec i kao osnivač važnih institucija kulture, Srpske akademije nauka i Narodnog muzeja. Bio je načelnik Ministarstva prosvete. Rano se okusao kao pisac tragedija s nacionalnoistorijskom tematikom (Miloš Obilić), a posebno su značajne njegove komedije satiričnog toma: Kir Janja, Pokondirena tikva, Laža i paralaža, Zla žena, Beograd nekad i sad, Rodoljupci...

nusa

Branislav Nušić (Alkibijad Nuša)

1864 - 1938,po ocu Georgijesu Nuša cincarskog porekla, književnik, dramatičar, pripovedač, putopisac, diplomirani pravnik. Najveći srpski komediograf posle Sterije. Prvi načelnik oslobodjenog Bitolja. Organizator pozorišta i upravnik u oslobođenom Skoplju 1913. godine.

 

George Murnu

Rođen je 1. januara 1868. u malom selu Brazi u egejskoj Makedoniji. Odrastao je u obližnoj Veriji, poznatom cincarskom gradu, okruženim mnogim cincarskim selima. Veliki pesnik je pohađao osnovnu školu u Veriji, zatim poznatu rumunsku gimnaziju u Bitolju. Studirao je istoriju i arheologiju ali je, s obzirom da je izvrsno poznavao nekoliko jezika, bio i odličan prevodilac i pesnik. Njegovi prevodi Homera, Sofokla i Esila sa starogrckog su nenadmašeni. Akademska zvanja je stekao na univerzitetu u Bukureštu, Budimpešti i Minhenu.On je napisao nekoliko ozbiljnih radova o istoriji Cincara poput "Vlahia Mare", "Aromanii in Primejdie" ... .Murnu je osim toga napisao zbirku pesama na cincarskom jeziku "Bair di cantic Armanesc" ( Ogrlica cincarskih pesama).

 janakim miltonm

Braća Manaki

Janaki (Avdela 1878. - Solun 1954.) i Milton (Avdela 1882. - Bitolj 1964.) su poznati kao pioniri filma i fotografije u turskom delu Balkana.

Rođeni su u cincarskoj porodici u grevenskom selu Avdela, u današnoj Grčkoj. Porodica je bila ekonomsko jaka, što je razlog u velikoj količini stoke, koju je porodica Manaki posedovala (ovce). Sa vremenom počeli su se baviti i finansijskim poslovima - davanjem kredita, uz dobre kamate. To je Manakijima donelo jos veće blagostanje.

Prvi atelje braća Manaki imali su u grčkom gradu Janina (Ioannina) od 1884. do 1904., te iste godinu su posetili Bitolj, gde su na Širok sokaku kupili neki dućan, koji su adaptirali u fotografski atelje. Godine 1905. sele se u Bitolj gde su otvorili svoj atelje pod nazivom Atelje za umetničku fotografiju. Te godine u Londonu Milton je nabavio kameru tipa Bioscope. Milton je slikao dosta poznatih ljudi (Sultana, srpskog kralja....) prilikom njihove posete Bitolju. Braća Manaki bili su zvanicni fotografi srpskog, rumunskog i turskog dvora.

tasko nacic

Taško Načić

Rođen je 1934 u Kruševcu, umro marta 1993 u Beogradu. Po nacionalnosti je Cincarin. Istaknuti pozorišni i filmski glumac, igrao je u vise filmova: Bokseri idu u raj, Ko to tamo peva, Majstor i Margarita... ali svakako ostaje upamcen kao Pera Mitić, prodavač karanfila u filmu Davitelj protiv davitelja. Snimio je ukupno 26 filmova. Samom svojom pojavom izazivao je smeh kod publike.

nikola pasic

Nikola Pašić

Veliki srpski državnik Nikola Pašić (1845-1926) je bio poreklom iz poznate cincarske porodice Pasku. Precisu mu bili Cincari iz sela Rogačeva u blizini Tetova. Bio je predsednik Radikalne stranke, gradonačelnik Beograda, predsednik vlade i ministar inistranih poslova Srbije.Smatraju ga najvećim državnikom Srbije.

vladan

Vladan Đorđević

(1844–1930) lekar, književnik i politicar, predsednik ministarskog saveta (vlade) i sanitetski pukovnik. Osniva Srpsko lekarsko društvo (1872) i pokreće časopis "Srpski arhiv za celokupno lekarstvo" (1874). Od 1873. je lični lekar kneza Milana. Jedan je od glavnih osnivača Crvenog krsta u Srbiji (1876).

cincar janko

Cincar Janko Popović

Rođen je 1779. godine u Ohridu, umro 1834 u Ćupriji, ukopan u manastiru Ravanica. Bio je trgovac, a zatim ustanički vojvoda. Istakao se pri zauzimanju Beograda. Jedna ulica u Beogradu nosi njegovo ime.

Naum Krnar - Moskopoljac

Rođen je 1780. u Moskopolju, bliski saradnik i pomoćnik Karađorđa. Rođen je u Moskopolju, oko 1780. godine. Po etničkoj pripadnosti je bio Cincarin.Poreklom je iz imućne trgovacke porodice. U mladosti je stekao solidno obrazovanje. Govorio je vise jezika. Prvi srpski ustanak ga zatiče u Beogradu kao uglednog i prilicno bogatog trgovca. Trgovao je kožom i krznima. Naum Krnar je bio član Heterije, tajnog udruženja koje se borilo za oslobađenje i ujedinjenje balkanskih hrišćanskih zemalja, a čiji je jedan od istaknutih vođa bio i Riga od Fere.

Nauma Krnara i njegovu ulogu u ustaničkom pokretu srpska istoriografija je, naizgled, sistematski zanemarivala. Najčešće se pominje kao Karadjordjev "momak", ili pisar, u najboljem slucaju. Činjenice, medjutim, govore da je njegova uloga bila mnogo značajnija. Verovatno je, kao poverenik Heterije, na Karađorđa vršio odlučujući politički uticaj i bio mu politički i diplomatski savetnik. O važnosti koju mu je turska vlast pridavala svedoči i činjenica da je i njegova glava, kao i Karađorđeva, putovala za Carigrad.

koca

Konstantin Koča Popović

(Beograd, 14. mart 1908 — Beograd, 20. oktobar 1992) je bio školovani oficir i filozof, istaknuti nadrealisticki pesnik, književnik, partizanski vojskovoda, jugoslovenski diplomata i narodni heroj Jugoslavije. Koca je bio porucnik Španske republikanske armije, a potom komandant cuvene Prve proleterske brigade (kasnije Prve proleterske divizije) tokom narodnooslobodilacke borbe Jugoslavije. Nakon rata je bio nacelnik Generalštaba JNA, šef jugoslovenske diplomatije te potpredsjednik SFRJ. Sedamdesetih godina povlaci se iz politickoga i javnog života usled cistke "liberala" u Srbiji.

pupin

Mihajlo Pupin

(9. oktobar 1858 — 12. mart 1935) bio je naucnik, pronalazac, profesor na Univerzitetu Kolumbija, nosilac jugoslovenskog odlikovanja Beli orao Prvog reda i pocasni konzul Srbije u SAD. Bio je i jedan od osnivaca i dugogodišnji predsednik Srpskog narodnog saveza u Americi. Takode je dobio i Pulicerovu nagradu (1924) za autobiografsko delo „Od pašnjaka do naucenjaka“

Dobitnik je mnogih naucnih nagrada i medalja, bio je clan Francuske akademije nauka, Srpske kraljevske akademije, predsjedniuk New Yorkške akademije nauka, predsjednik americkog saveza za napredak nauke i pocasni doktor 18 univerziteta. Po njemu je pored ostalog dobio ime i beogradski institut koji se od 1946. godine zove Mihajlo Pupin.

Filota Fila

File potiču sa Krfa. Pocetkom 18. veka prelaze u Janinu. Pocetkom 19.veka, za vreme Ali Paše, koji je pljačkao i proganjao cincarski narod, Filotini preci su pobegli na sever, u Bitolj. Po nacionalnosti su Cincari. Filota je bio odličan advokat. Branio je optužene za krvne delikte. Bio je veliki protivnik smrtne kazne.

cincar markovic

Aleksandar Cincar Marković

diplomata. Rođen u Beogradu 1889, umro 1952. Gimnaziju završio u Beogradu. Diplomirao na Pravnom fakultetu (1911). Slušalac na pravnim fakultetima u Frajburgu i Berlinu. Doktorirao u Francuskoj. Sekretar u Ministarstvu inostranih dela od kraja 1918. Na Konferenciji mira u Parizu član Sekretarijata delegacije Kraljevine SHS, sekretar Nikole Pašića. Konzul Kraljevine SHS u Zadru od juna 1921. Konzul u Trstu od jula 1921. Prvi sekretar, potom savetnik poslanstva u Tirani od jula 1923. do maja 1925. Učesnik ratova 1912-1918. kao borac, rezervni oficir.  

Sef Balkanskog odseka u Ministarstvu inostranih dela 1925-1926. Otpravnik poslova u Budimpesti od juna 1926. Savetnik poslanstva u Parizu od jeseni 1926. Savetnik poslanstva u Sofiji od maja 1927. Savetnik poslanstva u Becu od avgusta 1928. Savetnik poslanstva u Parizu od 1930. Poslanik u Sofiji 1934-1935. Poslanik u Berlinu 1935-1939. Ministar inostranih poslova od 5. februara 1939. do 27. marta 1941.

Član i generalni sekretar delegacije Kraljevine SHS u Rapalu 1920. i Santa Margariti 1922. Učesnik pregovora o pristupanju Jugoslavije Trojnom paktu 1941. Potpisnik akta kapitulacije jugoslovenske vojske 17. aprila 1941. Tokom okupacije ostao u zemlji.

Mother Teresa

Majka Tereza

rođena kao Agnesa Gondža Bojadži, (Skoplje, 23. avgust 1910 - Kalkuta, 5. septembar 1997.) bila je katolička časna sestra rođena u cincarsko-albanskoj porodici, koja je osnovala red Misionarke milosrđa i dobila je Nobelovu nagradu za mir 1979. godine za svoj humanitarni rad. Majka Tereza je vodila centre za siromašne, bolesne , siročiće i umiruće Kalkute, Indija.

misa

Miša A. Anastasijević

(1803-1885) rođen u Poreču, umro u Bukureštu. Otac Anastas, trgovac, po narodnosti Cincarin i majka Ruža rano su umrli. Sa tri godine života on je ostao siroče. Postao je čuveni trgovac i brodovlasnik, u dunavskoj plovidbi učestvovao sa svoja 74 plovna objekta. Knez Milos mu je 1838. godine dodelio titulu "dunavskog kapetana". Veliku zgradu na Studentskom trgu u Beogradu, zvanu kapetan Misino zdanje, poklonio je drzavi. Sada je ta zgrada Rektorat Beogradskog univerziteta.

Toše (Todor) Proeski - Balkanski Andjeo

popularan makedonski pevač. Rodjen u Kruševu 25.01.1981. Tragično poginuo u saobraćajnoj nesreći 16.10.2007. Predstavnik Makedonije na izboru za pesmu Evrovizije 2004. godine. Pevao je u svim balkanskim zemljama, povremeno i na cincarskom jeziku. Ambasador dobre volje UNICEF- a.

 

                          
13231220 2027388224153361 245230972 n
SCD Lunjina -
Srpsko-cincarsko društvo Lunjina, Majke Jevrosime 21, 11000 Beograd, Maticni broj: 07745788, PIB: 104029540
Website made by Emanuele Cusimano